۱۳۹۰ بهمن ۳, دوشنبه

دخنرک هنوز در چرت بعد از ناهار است.
بک دوش گرم، لوسیون با عطر ملایم مریم، بوی عود، شربت خانگی با کلوچه های دارچینی  از ایران  ...

آن بیرون، کمی دورتر... آن سوی تلفن ..
بیمارستان، سکه، دلار، شلوغی و آشفتگی.

می خواهم در این لحظه فقط همین جا باشم. این لحظه برای من

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر